Text Size

Britse verkiezingen: Corbyn moet campagne met socialistisch programma voeren

Theresa May kondigde vervroegde parlementsverkiezingen aan. Er is daar een belangrijke reden voor – niet de reden die ze zelf gaf – met name de zwakte van de regering tegenover het groeiende ongenoegen in de Britse samenleving.

 

 

Verklaring door de Socialist Party Engeland en Wales

De werkenden gaan gebukt onder de langste aanval op hun lonen sinds het begin van de 19de eeuw. De besparingen op de uitkeringen maken dat miljoenen mensen niet genoeg geld hebben om zichzelf en hun gezinnen te voeden. Vorig jaar werd een record van 200.000 mensen met tekenen van ondervoeding in ziekenhuizen opgenomen. Het onderwijs en de gezondheidszorg worden geconfronteerd met levensbedreigende besparingen. De huisvestingscrisis is bijzonder acuut. De nieuwe draconische anti-vakbondswetten leiden tot frustratie onder vakbondsleden.

Dit is geen sterke regering. May vreest dat ze gezien de beperkte meerderheid van de Tories in het parlement tot bochten kan gedwongen worden. In het eerste jaar van de regering alleen waren er al 11 dergelijke bochten. Om er meer te voorkomen, maakt May nu de grootste bocht die ze ooit maakte. Eerder beloofde ze om geen vervroegde verkiezingen te houden, maar nu wil ze die toch. Het geeft aan hoe kapitalistische politici de regels veranderen als het hen uitkomt.

Cameron en Clegg hadden in het parlement een wet voorgesteld voor een vaste termijn van vijf jaar. May stapt over deze regel in de hoop dat ze de zwakke Tory-regering kan versterken. Ze gokt op basis van de huidige peilingen dat ze de verkiezingen met een grotere meerderheid kan winnen om daarna haar programma uit te voeren. Dat programma bestaat niet uit de wollige woorden van ‘rechtvaardig beheer’ maar uit brutale besparingen.

Groot risico voor Tories

Het is een gewaagde gok van May. De verkiezingen vinden plaats op 8 juni en in de tussentijd kan er veel gebeuren. Ze stelt de verkiezingen deels voor als een referendum over de Brexit in de hoop dat het derde van de Tory-kiezers die voor ‘remain’ stemden de regering blijven steunen. Dit is echter niet gegarandeerd: sommige van deze kiezers kunnen overstappen naar de Liberal Democrats.

De gehate Tories maken evenmin veel kans om ingang te vinden in Schotland. De Scottish National Party is nog niet volledig ontmaskerd als besparingspartij en kan wellicht een grote electorale basis behouden. De Tories wonnen een tussentijdse verkiezing in Copeland en May haalt daar wellicht hoop uit om sterker te worden in het noorden van Engeland. Maar zowel in Copeland als in de tussentijdse verkiezing in Stoke gingen de Tories in absolute cijfers achteruit. De conservatieven konden het in Copeland enkel halen omdat ze minder kiezers verloren dan Labour.

De lessen van recente verkiezingen – van de VS over Frankrijk tot Nederland – is dat kiezers de het kapitalistische establishment willen afstraffen en dat partijen en kandidaten die tegen dat establishment beweren in te gaan een enorme steun kunnen opbouwen. Kijk naar Mélenchon in Frankrijk die met een links programma in de peilingen gestegen is tot rond de 20% en mogelijk zelfs naar de tweede ronde zal gaan. Jeremy Corbyn verklaarde dat Labour zich niet tegen de vervroegde verkiezingen zal verzetten. Hij moet nu de verkiezingscampagne opstarten met een socialistisch programma dat relevant is voor het dagelijkse leven van de werkenden en hun gezinnen.

Voor socialistische verandering

Een groot deel van de pro-kapitalistische toplui binnen Labour zullen deze verkiezingen heimelijk toejuichen omdat ze hopen dat Corbyn een nederlaag zal oplopen waarna ze hem kunnen vervangen door een pro-kapitalistische en pro-bezuinigngsvoorzitter. Maar mogelijk zullen ze de dag dat deze verkiezingen uitgeroepen werden vervloeken. Als Corbyn met een duidelijk socialistisch programma opkomt – voor een Brexit in het belang van de werkende klasse en de middenklasse – kan hij de verkiezingen winnen.

De eisen waarmee hij voorzitter van Labour werd, zouden een goede start zijn: de onmiddellijke invoering van een minimumloon van 10 pond per uur, gratis onderwijs voor iedereen, massaal programma van sociale woningbouw en nationalisatie van de spoorwegen en de energiesector. Dit moet gepaard gaan met maatregelen zoals het stopzetten van alle besparingen in de openbare diensten en de onmiddellijke hernationalisatie van postbedrijf Royal Mail.

Jeremy moet duidelijk maken dat hij de private aasgieren uit de openbare diensten en het onderwijs zal halen. Hij moet beloven dat hij een socialistische gezondheidszorg zal doorvoeren: een kwaliteitsvolle gezondheidszorg met voldoende publieke middelen en onder democratische controle met gratis zorg voor zover noodzakelijk. Deze eisen moeten verbonden worden met de nood aan fundamentele socialistische verandering: voor een samenleving in het belang van de meerderheid van de bevolking en niet de winsten van een kleine minderheid.

Zo’n verkiezingscampagne zou zich niet beperken tot toespraken en televisiereclame. De campagne om de gezondheidszorg (NHS) te verdedigen, moet verbonden zijn met de massabeweging die begon met de nationale betoging van 4 maart. Jeremy Corbyn sprak op die betoging. Samen met de vakbonden en de activisten rond gezondheidszorg kan hij een tweede betoging organiseren tijdens de verkiezingscampagne om miljoenen mensen op straat te brengen tegen de Tories en in verdediging van de gezondheidszorg.