Text Size

Een toekomst voor jongeren in Amsterdam Zuid-Oost!

Ishmael GumbsIn het afgelopen jaar waren en meer dan 22 schietpartijen in Amsterdam Zuid-Oost. Bij één van de tragische incidenten werd een onschuldige 15-jarige jongen achterin een auto  doodgeschoten: veel aandacht in de wijk en in de pers kreegl het neerschieten van de jonge rapper Ishmael Gumbs (Weezy) vlak bij een kinderspeeltuin op 21 september 2009.
Door Ken, Offensief Amsterdam

Deze dodelijke schietpartijen maken de dramatische toestanden zichtbaar waarin veel jongeren in Amsterdam Zuid-Oost moeten opgroeien. Een omgeving van gebrek en geweld, armoede en werkeloosheid die veel lijkt op die van ghetto’s in de VS, al is het daar nog vele malen erger.

Gumbs was een 19-jarige jongen die leefde voor zijn nog jonge kind en zijn muziek. Hij kwam van St. Maarten en zocht zijn heil in de Zuid-Oost. Hij woonde eerst bij zijn zuster op Ganzenhoef, sliep daarna vaak bij vrienden en in de boxen onder de flats. Vader van een kind bij een jonge vrouw (een tweede was op komst) probeerde hij zijn leven op orde te krijgen en had zich aangemeld bij het Nova College in Zuid-Oost. Geen ‘snoepje’ volgens zijn omgeving, zeker geliefd bij veel vrienden en bekend bij een aantal van de rappers in Zuid-Oost.  Het is onvoorstelbaar uit wat voor rotzooi veel jongeren in Zuid-Oost zich een weg omhoog moeten vechten. Dat gold zeker voor Weezy.

De hoofdcommissaris van Amsterdam (Welten) was er als de kippen bij om rap- en gangster thema’s in de muziek de schuld te geven van het geweld. Dat is de wereld op zijn kop zetten: veel rapmuziek geeft de omstandigheden weer waar jongeren in ghetto’s onder moeten leven, maar muziek is nog nooit de aanleiding geweest voor een schietpartij. Voor veel jongeren in Zuid-Oost is muziek het enige middel van expressie.

Net zoals de Bijlmerramp in 1992 de armoede en illegaliteit waar veel Bijlmerbewoners in verkeerden zichtbaar maakten, zo maken de vele schietpartijen en de vele slachtoffers duidelijk dat in Amsterdam Zuid-Oost de bekende betonnen flats gesloopt zijn, maar de armoede, werkloosheid en de uitzichtloze situatie van veel migrantenjongeren niet. De Partij van de Arbeid, al sinds de oprichting van de deelraad in Zuid-Oost aan de macht heeft hier geen enkele verandering in gebracht. Hoewel er veel mooie woningen zijn gebouwd (waar projectontwikkelaars en woningbouwverenigingen veel geld aan hebben verdiend trouwens) zijn de werkelijke problemen eerder verplaatst dan opgelost.

Voor veel jongeren blijft het heel moeilijk om vanuit Zuid-Oost een toekomst op te bouwen. Banen, opleidingen, waar nodig uitkeringen en goedkope  voorzieningen voor bijvoorbeeld het maken van muziek zijn nodig om het tij te keren. Het stadsdeel heeft een deelraad nodig die koste wat het kost de fondsen daarvoor losbrandt bij het rijk en de gemeente. De kosten in termen van verwoeste mensenlevens is al veel te hoog.