Text Size

Haal onze toekomst en milieu uit de handen van de bedrijfswereld!

Destriy capitalism!Deze zomer werden we gecongronteerd met enkele schokkende ecologische rampen. Er verdween dagelijks zes miljoen liter olie in de Golf van Mexico, in Rusland waren er vernietigende bosbranden en in Pakistan verdween een groot deel van het land onder het kolkende water van onder meer de Indus. Bij deze verschillende rampen waren er niet alleen natuurelementen aan het werk, de kwestie van menselijk ingrepen en van het kapitalistische systeem zelf stelt zich.

Dossier door Nicolas Croes uit het septembernummer van ons Belgische blad, De Linkse Socialist

BP: Big Profits

Lawrence Summers (op de foto helemaal links) is het hoofd van de Nationale Economische Raad, een onderdeel van de VS-regering van Obama. Hij windt er geen doekjes om: “De overbevolkte Afrikaanse landen zijn ondervervuild [...] We moeten vervuilende industrie meer aanzetten om naar de minder ontwikkelde landen te trekken [...] factoren die de risico’s voor prostaatkanker vergroten in een land waar de mensen lang genoeg leven om die ziekte te krijgen, is een andere zaak dan in landen waar tweehonderd kinderen op duizenden sterven voordat ze vijf jaar zijn [...] Ik denk dat de economische logica om giftig vuil te storten waar de lonen het laagst zijn onweerlegbaar is.”

De ramp in de Golf van Mexico heeft de verantwoordelijkheid van bedrijven in de vervuiling erg duidelijk gemaakt. De kapitalistische inhaligheid was er de ware oorzaak van de problemen. Om de winsten op te drijven, probeerde BP te besparen op haar kosten. Bij het vestigen van het boorplatform Deepwater Horizon werd 7 tot 10 miljoen dollar bespaard. De winsthonger dreef het bedrijf tot boringen op steeds grotere diepte, zelfs indien dit betekende dat er geen technologie voorhanden was om in te grijpen bij ongevallen of het ontploffen van het platform. BP probeerde vervolgens de omvang van de ramp te bagataliseren, journalisten te misleiden (daarbij bijgestaan door de politie en de autoriteiten), rapporten over de veiligheidsrisico’s achter te houden, etc.

Deze crisis toont ook het falen van de Amerikaanse overheid. Net als andere kapitalistische overheden slaagt ze er niet in om de belangen van de bevolking te dienen. De afgelopen jaren werden de regels inzake de bescherming van het milieu steeds soepeler. De regering werkte niet alleen op dat vlak met BP samen, er werd ook mee gewerkt aan de pogingen om de omvang van de ramp te bagataliseren in de media.

Dit moet ons niet verwonderen. Zowel de Democraten als de Republikeinen krijgen voor hun verkiezingscampagnes miljoenen dollars van de oliemultinationals. Dat geld dient uiteraard om de belangen van deze bedrijven te dienen. De grote bedrijven en banken kopen hun politici en hun politiek systeem. De gevolgen van problemen als de hypotheekcrisis, economische crisis, vervuilde oceaan of luchtvervuiling worden intussen naar ons doorgeschoven. De politici vragen om op te treden tegen de echte verantwoordelijken, is hetzelfde als vragen dat ze zouden bijten in de hand die hen voedt.

Kapitalisme slaagt er niet in om efficiënt te reageren op rampen

Eind maart was er de uitbarsting van de vulkaan in Ijsland en een aswolk die in het noorden van Europa het vliegverkeer dagenlang plat legde. Honderden vluchten werden gecancelled. Meteen bleek dat de kapitalisten niet in staat waren om collectieve oplossingen te vinden. Wie rijk was, vond wel oplossingen maar anderen zaten gewoon vast. Er was geen planmatige of rationele aanpak van de terugkeer van reizigers op basis van behoeften en dringendheid. De kapitalistische economie toonde haar anarchistisch karakter: zodra er iets fout loopt is er totale chaos.

De aanhoudende regenval in Pakistan maakte eveneens duidelijk wat dit systeem betekent op het vlak van rampen en hoe de gevolgen ervan (niet) worden aangepakt. Verschillende wetenschappers stellen dat de opwarming van de aarde leidt tot een versterking van extreme weersituaties zoals droogtes, overstromingen of orkanen.

De overstromingen in Pakistan hebben meer dan 20 miljoen mensen getroffen, anderhalf miljoen mensen is dakloos geworden en grote delen van de vruchtbare landbouwgrond (de graanschuur van het land en de regio) werden weggespoeld door vervuild water. Na twee weken waren er verschillende regio’s die nog steeds geen enkele hulp hadden gekregen. De elite maakt intussen gebruik van het voedseltekort om voorraden tegen woekerprijzen te verkopen. Hulp via de regering en NGO’s wordt verdeeld aan familieleden en vrienden, corruptie is allesbehalve een uitzondering. Intussen sterven kinderen door een tekort aan voedsel of vanwege ziektes. De prioriteit van het kapitalisme wordt elders gelegd: de VS geven ieder jaar 1,5 miljard dollar militaire steun aan Pakistan (dat is 10 keer zoveel als de “hulp” die vanuit de VS werd beloofd).

De kapitalistische productiewijze ondermijnt ons milieu en versterkt natuurrampen. Bovendien slaagt dit systeem er niet in om op een serieuze wijze hulp te bieden als rampen uitbreken.

Verzet is nodig

De multinationals en banken zullen nooit toelaten dat maatregelen worden genomen die hun winsten bedreigen. Er zal mobilisatie nodig zijn onder de arbeiders en jongeren om een krachtsverhouding op te bouwen tegenover de kapitalisten. We mogen ons niet beperken tot het veroordelen van de verantwoordelijken, we moeten ook strijdmethoden en een alternatief naar voor brengen.

Dit systeem bedreigt onze levensstandaard niet alleen financieel (door ons te laten opdraaien voor de gevolgen van de economische crisis), maar bedreigt ons ook fysiek door de afbraak van ons leefmilieu. Het verzet zal internationaal moeten worden gevoerd tegen de verantwoordelijken van het kapitalistische systeem. We moeten de productiemiddelen uit de handen van de kapitalisten halen om deze onder de democratische controle van de bevolking te plaatsen.

Enkel een socialistische samenleving op basis van arbeiderscontrole- en beheer met een democratische planning van de economie door de arbeiders en hun gezinnen zou ons in staat stellen om werk te maken van degelijke preventieve maatregelen, het verhogen van de veiligheid bij industriële activiteit en het beschermen van mens en milieu door een einde te maken aan de enorme verspillingen die kenmerkend zijn voor het kapitalisme.

PAKISTAN

Het is aan de regering en de autoriteiten om hulp te organiseren, maar in Pakistan zijn die daar absoluut niet toe in staat. Aangemoedigd vanuit het Westen heeft het regime jarenlang massaal geïnvesteerd in het leger en niet in infrastructuur, waarschuwingssystemen en hulpdiensten.

We halen internationaal steun op voor de Workers’ Relief Committees die in Pakistan zijn opgezet door onder meer de Progressive Workers’ Federation (PWF, een strijdbare vakbondsfederatie met een half miljoen leden, waarin onze Pakistaanse kameraden een leidinggevende rol spelen). Die organiseert lokaal hulpverlening onder democratische controle van vakbondsmilitanten.

Er wordt niet alleen directe hulp geboden, maar ook gebouwd aan een syndicale en politieke oppositie tegen het regime. De arbeidersbeweging in het getroffen gebied heropbouwen en versterken is het doel. We vragen geen liefdadigheid, maar solidariteit. Stort op ons rekeningnummer 2079240 onder vermelding van “Pakistan solidariteit” of gebruik onze Paypal faciliteit voor 25 euro, 50 euro of 100 euro.

Alle middelen gaan volledig naar Pakistan. Er blijft niets “hangen” bij allerhande tussenpersonen of de autoriteiten die bekend staan voor hun corruptie. Ook in Pakistan zelf halen we steun op in de arbeidersbeweging: in de eerste drie weken van augustus werd daar meer dan 3.000 euro opgehaald! De keuze van internationale hulp is niet beperkt tot Westerse hulp of de Taliban, lokale vakbondsmilitanten maken het verschil.

RUSLAND

Rusland werd deze zomer opgeschrikt door bosbranden en bijhorende luchtvervuiling. De afgelopen jaren heeft het beleid van de regering de ontbossing aangemoedigd, overblijvende bossen werden amper nog onderhouden en veiligheidsmaatregelen verdwenen. Hierdoor waren de gevolgen van de bosbranden deze zomer erger.

In Moskou werd geprotesteerd tegen het kappen van het bos van Khimki, zowat de laatste groene long van de stad, om er een nieuwe private betalende autosnelweg aan te leggen. Dat gebeurt door de Franse multinational Vinci. Protestacties werden onthaald op brutale repressie door extreem-rechtse groepen die onder het toeziend oog van de autoriteiten toesloegen.

Na een betoging in Moskou tegen de repressie werden drie leden van onze Russische zusterorganisatie door een groep neo-fascisten in elkaar getimmerd. Eén van hen lag wekenlang in het ziekenhuis met een schedelbreuk. We voerden internationaal solidariteitsacties.