Text Size

Aantal natuurrampen blijft toenemen

Er is iets aan de hand met deze planeet. Met de overstromingen in Pakistan en China, de aardbevingen in Haïti en Chili, de bosbranden in Rusland en Australië,... werd 2010 gekenmerkt door een groot aantal natuurrampen. Er vielen daarbij officieel 295.000 doden en er was voor 130 miljard dollar schade. Met de overstromingen in Australië is 2011 alvast goed ingezet.

Nicolas Croes

De Duitse verzekeraar “Munich Re” verklaarde dat het aantal natuurrampen als gevolg van klimaatverandering (orkanen, overstromingen, droogte,...) “sinds begin jaren '80 is verdrievoudigd” op wereldvlak. De kosten nemen gemiddeld met 11% per jaar toe. “De klimaatveranderingen vertegenwoordigen nu wellicht al een belangrijk deel van de schadegevallen.” Bovendien wordt ervan uitgegaan dat de impact ervan verder zal toenemen.

We hebben al meermaals gewezen op de verantwoordelijkheid van de economie en de kapitalistische productiewijze in de wereldwijde vervuiling en de oorzaken die leiden tot klimaatveranderingen. Het kapitalisme zorgt niet enkel op dat vlak voor rampen. Er is ook het gebrek aan investeringen in het onderhoud van rivieren of het feit dat al te snel bouwvergunningen werden toegekend in risicogebieden. Deze handelswijze heeft al tot heel wat schade geleid in de ontwikkelde kapitalistische landen. Denk maar aan de gevolgen van het gebrek aan onderhoud van de dijken van New Orleans in de VS toen de orkaan Katrina op deze dijken inbeukte.

Naast het gebrek aan investeringen en de bouw van woningen in risicozones, is er ook het probleem van armoede. Het is duidelijk dat sloppenwijken en vervallen gebouwen minder bestand zijn tegen een schokkende aarde dan pakweg een weelderige villa in een rijke wijk van Haïti. Het zijn echter de rijkere wijken die eerst hulp kregen, aldus journalisten van de Washington Post. De 1% rijksten van het land, in het geval van Haïti goed voor 50% van de rijkdom van het land, krijgen in de praktijk prioriteit bij de internationale hulp met onder meer een goede bevoorrading van apotheken die worden beschermd door private milities.

De internationale hulp bleek in Haïti een manier te zijn om een neoliberale politiek op te leggen. Er werd een lening van 100 miljoen dollar toegekend door het IMF, waarbij aan de lening de voorwaarde werd gekoppeld dat er geen enkele loonsverhoging zou komen in de publieke sector. Zodat er zou worden geïnvesteerd in publieke infrastructuur, degelijke en veilige huisvesting voor iedereen en een democratische controle op de hulp bij rampen, moet er worden gebroken met de kapitalistische samenleving. De dringendheid hiervan laat zich ieder jaar sterker voelen.