Text Size

Tamil-vluchtelingen gevangen op zee

Op 9 juli 4 uur lokale tijd heeft de Indonesische marine een boot met 87 Tamils onderschept die op weg was naar Nieuw Zeeland. Deze boot was in internationale wateren op dat ogenblik. Onder de 87 mensen aan boord zijn onder andere zes vrouwen, waaronder één hoogzwangere vrouw, zes kinderen en een aantal ouderen. De Indonesische marine dwong dit schip de internationale wateren te verlaten en zo koers te zetten naar Tanjung Pinang, Indonesië.

Artikel dat eerder verscheen op Tamil Solidariteit, uit het Engels vertaald door Jente (LSP, CWI België)

De 87 vluchtelingen weigerden het schip te verlaten, en eisten dat ze hun tocht mogen verderzetten naar Nieuw-Zeeland, eveneens stelden ze dat ze het recht hebben om te kiezen bij welk land zij asiel aanvragen. Al meer dan een maand zijn zij erin geslaagd om te overlevenden met het eten en drinken dat ze meenamen, dit is nu echter bijna op.

De rijst die ze hebben zit vol ongedierte, waardoor twee mensen al in een ziekenhuis zijn ondergebracht wegens het nuttigen van dit bedorven voedsel. Vele anderen hebben last van diarree en andere ziekten. De nodige brandstof is al helemaal op, waardoor men begonnen is met het hout van de boot te stoken voor de bereiding van voedsel en andere behoeften.

Tamil Solidarity doet een oproep aan de Verenigde Naties (VN) en haar organisaties, zoals de vluchtelingenorganisatie UNHCR. De UNHCR of andere hulporganisaties, moeten onmiddellijk toegang verkrijgen tot deze mensen om hen voedsel en medische hulp te bieden, en om hun eisen te overwegen. Het leven en de toekomst van deze 87 mensen is in groot gevaar waardoor een laattijdig optreden fataal kan zijn.

Tamil Solidariteit heeft al eerder campagne gevoerd voor de rechten van vluchtelingen die waren tegengehouden door de Indonesische marine als onderdeel van de samenwerking met de Australische overheid. Hoewel de Australische regering in een brief aan Tamil Solidariteit beloftes maakt over de ondersteuning van vluchtelingen (zie: http://www.tamilsolidarity.org/?p=1100), blijft de asielprocedure en de hervestiging van vluchtelingen een pijnlijk lang proces. Wat elk vorm van toekomstperspectief en opvoeding sterk onder druk zet bij de jongeren.

De Indonesische overheid, die nauw samenwerkt met de Australische en Nieuw-Zeelandse overheden, blijft de rechten van vluchtelingen met de voeten treden. En aangezien het de VN-conventie over vluchtelingen niet heeft ondertekend, hebben de vluchtelingen in Indonesië een onzeker lot. Ze kunnen immers terug worden overgedragen aan het brutale regime dat zij trachtten te ontvluchtten. In het verleden heeft de Indonesische regering zelfs toestemming gegeven aan Sri Lankaanse ambtenaren om Tamilvluchtelingen te ondervragen.

Dit alles is een onderdeel van wat de ‘Indonesische oplossing’ en de ‘Maleisische oplossing’ wordt genoemd door de Australische en Nieuw Zeelandse regeringen die zo elke verantwoordelijkheid van zich af hopen te schuiven. Dergelijke praktijken moeten een halt toegeroepen worden, gekoppeld aan de eis dat de Indonesische regering humanitaire hulp moet voorzien aan asielzoekers in de vorm van bescherming en menswaardig onderkomen zolang deze zich op Indonesisch grondgebied bevinden. Het ondertekenen van de VN-conventie met betrekking tot vluchtelingen is daarbij een eerste stap, alsook het UNHCR vrije toelating geven tot vluchtelingen. Waarbij er gestreefd moet worden naar het verschaffen van een reële kans voor vluchtelingen om hun leven opnieuw op te starten.