Text Size

Kazachstan. Advocate van stakende oliearbeiders uit de gevangenis vrijgelaten

Op 8 maart besloot het Hooggerechtshof van Kazachstan om de strafvervolging tegen Natalia Sokolova, de advocate van de stakende oliearbeiders in het westen van Kazachstan, te ‘herkwalificeren’. Hierdoor werd de gevangenisstraf van zes jaar herroepen. Ze zal wel nog twee jaar onder politietoezicht staan en mag geen ‘sociale activiteiten’ aan de dag leggen (deelname aan politieke- of vakbondsactiviteiten). Ze is vrijgelaten en bevindt zich thuis bij haar echtegenoot.

Verklaring van de Socialistische Beweging Kazachstan

De Socialistische Beweging Kazachstan is blij dat Natalia Sokolova is vrijgelaten. Dit is een overwinning voor de volledige arbeidersklasse van Kazachstan. De autoriteiten wilden de opsluiting van Sokolova gebruiken als waarschuwing voor anderen in Kazachstan om de strijd niet aan te gaan. In plaats daarvan botsten ze op een groeiende campagne van internationale solidariteit, waardoor ze uiteindelijk een stap achteruit moesten zetten.

De solidariteitscampagne wordt gesteund door tal van syndicalisten en vakbonden, mensenrechtenorganisaties, linkse partijen, organisaties en individuen. Het Committee for a Workers’ International en haar afdelingen speelden een grote rol in het organiseren van de solidariteit. Er waren acties, persconferenties en protestmails om de vrijlating van Natalia Sokolova te eisen.

Volgende week zal het Europees Parlement discussiëren over Kazachstan. De enorme inspanningen van de groep Verenigd Links (GUE/NGL) en van Paul Murphy in het bijzonder hebben ertoe geleid dat zelfs de rechtse fracties in het parlement de vrijlating van Natalia Sokolova ondersteunden. Doorgaans negeren zij het lot van arbeiders en vakbondsmilitanten onder autoritaire regimes, ze hebben enkel aandacht voor prokapitalistische politici en mensenrechtenactivisten. De druk vanuit het kantoor van Paul Murphy heeft ertoe geleid dat de steun voor de vrijlating van Sokolova breder werd gedragen in het parlement. Het zag er naar uit dat het parlement officieel een resolutie ging stemmen voor haar vrijlating.

Een ander belangrijke gebeurtenis was het bezoek aan Kazachstan door Andrej Hunko, een Duits parlementslid van Die Linke. Dit parlementslid steunt de solidariteitscampagne ‘Campaign Kazachstan’. Tijdens zijn bezoek trok hij naar de gevangenis waar hij met Sokolova kon praten. Hij betuigde zijn solidariteit en verklaarde de druk verder hoog te houden.

In de Rusland speelde de afdeling van het CWI een belangrijke rol in het organiseren van solidariteitsacties. Er waren verschillende acties en persconferenties, waardoor de mediablokkade over de staking en de repressie ertegen werd doorbroken. Bij iedere gelegenheid werd de vrijlating van Sokolova geëist. Deze acties werden later aangevuld met andere protestacties door linkse groepen en vakbondsorganisaties in Moskou, St Petersburg en Kiev.

In januari werd Natalia door de vakbondsfederatie Zhanartu (geaffilieerd met de Socialistische Beweging Kazachstan) genomineerd voor de titel “Vakbondsactivist van het jaar” die wordt uitgereikt door de Internationale Vakvereniging. Deze nominatie werd ondersteund door verschillende mensenrechtengroepen. Dit was vervelend voor het regime in Kazachstan. Sokolova werd in de gevangenis onder druk gezet door de veiligheidsdiensten om af te zien van de nominatie.

De Socialistische Beweging Kazachstan speelde eveneens een grote rol in het land zelf. Er waren protestacties, waarbij meermaals activisten werden opgepakt. Zhanna Baitelova, Dmitry Tikhonov en Arman Ozheubaev zaten allen twee keer 15 dagen in de gevangenis hiervoor. Tientallen anderen kregen een boete omdat ze deelnamen aan protestacties. Onze kameraden van de vakbond Odak zorgden ervoor dat informatie over de hele zaak verspreid geraakte doorheen het hele land.

Er waren al internationale protestacties in Oostenrijk, Australië, Hong Kong, België, Duitsland, Groot-Brittannië, Ierland, de VS, Zweden, Frankrijk, Venezuela, Pakistan, Polen,... Bij de voetbalwedstrijden van de Kazachse nationale ploeg in België en Ierland werd telkens geprotesteerd. Er waren protestacties aan grote bedrijven die zaken doen met Kazachstan. Tientallen vakbonden namen de kwestie op.

Natalia Sokolova werd dan wel vrijgelaten, ze blijft veroordeeld. Haar vrijlating is een belangrijke overwinning, het toont het potentieel van strijd en solidariteit. Zelfs tegenover een bijzonder brutaal en repressief regime, tegenover de kapitalisten en hun internationale steunpilaren, tegenover het stilzwijgen van de gevestigde media en tegenkantingen van sommige vakbondsverantwoordelijken, is het nog steeds mogelijk om overwinningen te boeken. We moeten de druk verder opvoeren en de campagne voortzetten. Zo eisen we de vrijlating van de 43 gearresteerde oliearbeiders die vastzitten op beschuldiging van het “aanzetten tot sociale onrust” en het deelnemen aan “illegale vakbondsmeetings”. We eisen de vrijlating van Vadim Karamshin. We eisen dat de vervolging van Ainur Kurmanov en Esenbek Ukteshbayev, de leiders van de Socialistische Beweging Kazachstan, wordt gestopt. We eisen de vrijlating van alle politieke gevangenen in het land.