Text Size

Weg met het terrorisme en de imperialistische interventies! Hun oorlogen, onze doden!

Op 17 augustus werden de Ramblas van Barcelona omgevormd tot het centrum van een brutale terroristische aanslag: een auto reed een heel stuk over de drukke straat waarbij geprobeerd werd zoveel mogelijk mensen aan te rijden. Het resultaat is vreselijk: 13 doden, meer dan 100 gewonden, waaronder verschillende zwaargewonden. De bevolking van de Catalaanse hoofdstad is geschokt: een vakantiedag werd omgevormd tot een nachtmerrie. De aanslag werd meteen opgeëist door Islamitische Staat. Een uur later volgde een aanslag in de straten van Cambrils in Tarragona, waar vijf terroristen een nieuwe aanslag voorbereidden. Bij het geweld in Cambrils werd een vrouw gedood. Izquierda Revolucionaria en de Sindicato de Estudiantes betuigen hun medeleven, steun en solidariteit met de slachtoffers, hun familieleden en kennissen en al wie die ogenblikken van terreur heeft beleefd en daarbij vreesde voor zijn leven.

Verklaring door het Uitvoerend Bureau van Izquierde Revolucionaria, onze zusterorganisatie in Spanje

Miljoenen mensen zijn geschokt door dit geweld. Jongeren en werkenden zijn verenigd in hun afkeer tegen de horror van het terrorisme en duizenden mensen toonden hun solidariteit. Het gaat onder meer om de lange rijen mensen die bloed doneerden, die hun winkels, auto’s, huizen, taxi’s en kledij aanboden om de slachtoffers te helpen. Dit was een teken van echte solidariteit met diegenen die in Barcelona de barbarij van het terrorisme meemaakten. Deze terreur sloeg de voorbije maanden ook toe in de straten van Parijs, Nice, Brussel, Manchester, Orlando, … en er is ook de horror waar miljoenen onschuldige mensen het slachtoffer van werden in het Midden-Oosten en Afrika.

Natuurlijk werd de gelegenheid gebruikt door de overheid om te pleiten tot hypocriete eenheid, ook met diegenen die aangestuurd en deelgenomen hebben aan oorlogen en imperialistische interventies die hele landen verwoest hebben om de belangen van een handvol multinationals en de strategische belangen van de grootmachten te dienen. De regerende Partido Popular (PP) reageren ontzet op het geweld in Barcelona maar maken geen verband met de duizenden doden die elke dag vallen in de oorlogen in Syrië, Irak of Afghanistan die mee gesteund worden door de rechtse leiders in het land en de andere “verdedigers van vrede en democratie” in Europa en de VS. Merkel, Macron, Theresa May, Trump en Rajoy staan voor eenzelfde doel als Aznar, Blair en Bush toen die 14 jaar geleden een militaire interventie begonnen in Irak. Het resultaat van die oorlog is ondertussen duidelijk. Het heeft niet geleid tot vrede of vrijheid in deze landen, maar barbaarsheid, dood en verderf. Het heeft geleid tot miljoenen vluchtelingen, op de vlucht voor een onmogelijk leven waarna gebotst wordt op een onmenselijke behandeling aan de poorten van Europa.

Racisme en islamofobie zijn geen antwoord op terrorisme

We zagen bij eerdere gelegenheden hoe de verdedigers van dit systeem gebruik proberen te maken van vreselijke situaties als terroristische aanslagen. De woorden ‘vrijheid’, ‘democratie’ of ‘rechtsstaat’ werden al vaak gebruikt als excuus om maatregelen tegen jongeren en werkenden te rechtvaardigen: aan banden leggen van democratische rechten of nog het gebruiken van terrorisme om racisme en islamofobie te versterken.

Ook nu hebben de gevestigde media daarop ingespeeld en wordt gebruik gemaakt van racisme en haat tegenover moslims. Zo stelde schrijver en journalist Alfonso Rojo dat er nu “vragen moeten gesteld worden aan die politici die de migratie van niet-Spaanssprekenden naar Catalonië mogelijk maakten.” Isabel San Sebastián legde een uitdrukkelijk verband tussen de aanslagen en de moslims in het algemeen. Dergelijke uitspraken zijn niet enkel een uitdrukking van wat deze individuen denken, het is een weerspiegeling van een mening die aanwezig is bij de PP en de rechterzijde.

Voor de leiders van de PP, Ciudadanos, het koninklijk huis en al wie goede zaken doet op basis van oorlogen en de dood van miljoenen mensen, zijn uitspraken tegen het terrorisme een gemakkelijke façade waarachter de eigen concrete klassenbelangen kunnen verstopt worden. Geen van deze krachten maakte een probleem van de wapenhandel tussen de Spaanse regering en Saoedi-Arabië, ook is het een publiek geheim dat de Saoedische regering steun geeft aan jihadistische groepen en ook al is het geweten dat een deel van de verkochte wapens gebruikt wordt in de oorlog in Jemen. De rechterzijde heeft ook geen probleem met het Turkse regime van Erdogan dat de afgelopen jaren steun gaf aan ISIS, maar waarmee de EU alsnog een akkoord sloot om de vluchtelingenstroom te stoppen.

De argumenten ter rechtvaardiging van oorlogen, moorden op onschuldige mensen of racistische haat – zelfs als ze met ‘antiterroristische’ verontwaardiging worden omhuld – mogen ons niet misleiden. We kennen het beleid van de gevestigde politici met de besparingen en aanvallen op democratische rechten. Dit beleid bestrijden we. De arbeiders en jongeren van Barcelona weten dit ook. Ze hebben terecht de fascistische groepen die probeerden te betogen na de aanslag van de straat gehaald. Het zijn hun oorlogen, maar onze doden.

De aanslagen en de Catalaanse kwestie

De burgerlijke woordvoerders hebben zich niet alleen aan hypocriete en racistische reacties gewaagd. De dag na de aanslag greep het redactioneel commentaar van dagblad El Pais de situatie aan om zich uit te spreken tegen het Catalaanse referendum. De krant riep de Catalaanse regering en politieke krachten op om zich voortaan bezig te houden met “de echte problemen van Catalonië” in plaats van met de afscheiding van Catalonië. Het is onwaarschijnlijk maar toch gebeurt dit: de vreselijke gebeurtenissen worden misbruikt als excuus tegen het legitieme en democratische recht van een volk om over de eigen toekomst te beslissen.

De meest groteske argumenten worden bovengehaald tegen het recht op zelfbeschikking en om al wie dit recht verdedigt te criminaliseren. We hebben overigens nog geen redactioneel commentaar van El Pais gelezen waarin de ‘echte problemen van Catalonië’ worden besproken: problemen die de meerderheid van de bevolking treffen zoals de besparingen op het onderwijs en in de gezondheidszorg, het ontslag van leerkrachten, de repressie van sociale bewegingen of de uithuiszettingen. De hypocrisie kent geen grenzen. Alsof het racistische gif nog niet volstond, worden de vreselijke aanslagen ook gebruikt om verdeeldheid te zaaien tussen de Catalaanse jongeren en werkenden en die van de rest van de Spaanse staat. Voor de kapitalisten is elk excuus goed om de onderdrukten te verdelen. Het gebeurt met de tactiek van angst, xenofobie of gelijk welk ander excuus. Maar het doel is altijd hetzelfde: ons verdelen zodat we niet samen op straat komen tegen het beleid van de rechtse PP-regering of dat van de Catalaanse burgerlijke krachten die er eveneens alles aan doen om de eigen privileges te verdedigen. Ze zijn bang van de kracht van gezamenlijke strijd van alle werkenden en jongeren, daarom verdelen ze ons.

Kapitalisme is barbarij

De vreselijke moorden in de straten van Barcelona en de verschrikkelijke reacties van het establishment en de gevestigde media tonen eens te meer de hypocrisie en het rotte karakter van dit systeem. Het establishment heeft de werkenden en jongeren nooit zomaar verworvenheden toegekend. De belangen van de kapitalisten gaan niet samen met rechten, vrijheden of waardigheid voor de meerderheid van de bevolking. Dat is waarom diegenen die het slachtoffer zijn van hun beleid, diegenen die gebukt gaan onder terrorisme en oorlog, zich moeten verenigen om in te gaan tegen dit barbaarse systeem. Enkel door alle onderdrukten te verenigen in de strijd voor internationaal socialisme, over de grenzen van naties, religies, huidskleuren of taalverschillen heen, kunnen we een einde maken aan de horror die het kapitalisme betekent voor de overgrote meerderheid van de mensheid.