Text Size

Ierland, referendum homohuwelijk, socialisten voeren radicale Ja-campagne

Morgen is er in Ierland een referendum over gelijke toegang tot het huwelijk voor koppels van hetzelfde geslacht. Peilingen geven aan dat meer dan 70% voorstander van het homohuwelijk is. Maar veel commentatoren verwachten dat het resultaat nipter zal zijn. Afgelopen weekend voerde de katholieke kerk campagne om ‘neen’ te stemmen. Ook kleinere evangelische kerken komen actief op tegen het homohuwelijk. Maar de afgelopen jaren nam de autoriteit van de katholieke kerk in Ierland fors af, zeker na de schandalen waarbij kerkleiders kindermisbruik in de doofpot probeerden te steken. (De uitslag van het referendum is inmiddels bekend: 62% stemde voor. Het homohuwelijk in Ierland is erdoor!)

 

Wij voeren een ‘Radicale Ja-Campagne’. Deze campagne werd opgezet door ROSA (Reproductive rights against Oppression, Sexism and Austerity) en wordt gesteund door de Anti-Austerity Alliance en de Socialist Party. De campagne komt op voor een Ja-stem in het referendum van 22 mei, maar komt tegelijk op voor een brede strijd voor volledige gelijkheid voor LGBTQI-mensen.

Een overwinning van het Ja-kamp zou een belangrijke stap in de richting van wettelijke gelijkheid voor koppels van hetzelfde geslacht zijn. De peilingen geven aan dat er wellicht een meerderheid wordt gevonden in het referendum. Dat is op zich een indicatie van hoe de werkende bevolking in het land steeds meer voorstander is van een meer progressieve en seculiere samenleving. De katholieke kerk en zijn conservatieve rechtse ideologie raakt steeds meer in het defensief. Maar er blijft toch een invloed van uitgaan.

De aanwezigheid van de katholieke leer in scholen en in ziekenhuizen zorgt ervoor dat LGBTQI-mensen zich nooit echt vrij zullen voelen als ze op een school zitten waar hen verteld wordt dat homoseksualiteit compleet immoreel is (zoals de verklaring van het Vaticaan van 31 juli 2013 nog bevestigde).

We mogen dus niet denken dat de buit binnen is. Een campagne om de bevolking te mobiliseren om effectief te stemmen en voor het homohuwelijk te stemmen, kan bijdragen aan een historische doorbraak voor LGBTQI-rechten en een stap weg vormen van het repressieve verleden toen de katholieke kerk het voor het zeggen had. We moeten het momentum rond deze campagne aangrijpen om voor echte verandering op te komen en in te gaan tegen homofobie in alle delen van de samenleving.

ierlandja2

De eisen van de radicale Ja-campagne omvatten:

  • Voor een scheiding van kerk en staat met een seculiere seksuele opvoeding in alle scholen.
  • Afschaffing van alle homofobe wetten zoals artikel 37.1 van de Employment Equality Acts dat aan scholen toelaat om personeel af te danken of niet aan te nemen op basis van seksuele geaardheid, gender identiteit of gezinsstatus indien deze niet overeen stemmen met de religieuze ethiek van de scholen. Ook het verbod voor holebi’s om bloed te geven moet weg.
  • We willen de strijd voor LGBTQI-rechten verbinden met andere progressieve bewegingen, zoals de eis om het 8ste amendement af te schaffen en het recht op abortus te erkennen.
  • Voor een publieke kritiek op het neen-kamp dat beweert op te komen voor de belangen van de kinderne en de samenleving. Ze gaan volledig voorbij aan het feit dat LGBTQI-mensen al kinderen opvoeden, maar niet dezelfde rechten of ondersteuning genieten als heterokoppels. De bezorgdheid om de kinderen is overigens hypocriet gezien het gebrek aan verzet van het neen-kamp tegen de besparingen van de regering in onderwijs, gezondheidszorg en kinderbijslag.

Strijd voor volledige gelijkheid

Deze eisen zullen we niet zomaar kunnen realiseren zonder strijd. Het referendum van 22 mei is het resultaat van een lange campagne van onderaf. We kunnen geen vertrouwen stellen in de regering om voor echte gelijkheid op te komen.

Deze regering wordt geleid door politici die een bijzonder ongelijke samenleving verdedigen. De afgelopen vijf jaar nam de rijkdom van de 300 rijkste Ieren met 34 miljard euro toe terwijl de werkende bevolking een snelle daling van de levensstandaard kende als gevolg van de harde besparingen.

Het feit dat de regering weigert om de kwestie van abortus op te nemen, geeft aan dat het toekennen van rechten aan onderdrukte groepen niet bepaald hoog op de politieke agenda staat. Het establishment kan niet doof blijven voor het ongenoegen tegen het besparingsbeleid in Ierland. Met onze campagne in het referendum willen we de roep naar verandering kracht bijzetten. We eisen het einde van stigmatisering en discriminatie en komen op voor het recht om baas te zijn over ons eigen lichaam.