Text Size

Rusland decriminaliseert geweld binnen het gezin…

Socialistisch Alternatief, de Russische afdeling van het CWI, nam op 17 januari deel aan een “individueel protest” buiten het parlement. Het protest vond plaats naar aanleiding van de eerste bespreking van een wetsvoorstel om geweld binnen het gezin uit het strafrecht te halen. De aankondiging van die maatregel leidde tot een schok in sociale netwerken. Het “individuele protest” – voorlopig de enige vorm van protest waarvoor geen toestemming door de overheid vereist is – moet leiden tot grotere protestacties. Onze activisten hadden protestborden met slogans als: “De wet is geen verdediging tegen geweld binnen het gezin – voor het opzetten van crisiscentra in elke regio.”

 

Voor een gezamenlijke strijd voor vrouwenrechten en tegen kapitalisme!

Standpunt van Socialistisch Alternatief, socialist.news


Op 28 januari komt er een groter protest van verschillende feministische en vrouwengroepen. Deze actie was aanvankelijk voor februari gepland, maar de wet wordt nu op een drafje door het parlement gejaagd waardoor de actieplannen vervroegd moesten worden. Normaal gezien duurt de bespreking van een voorstel in het parlement zeker een maand, maar nu worden slechts drie dagen voorzien. De autoriteiten weigerden op het ogenblik van het schrijven om de actie van 28 januari toe te laten met het argument dat er “teveel mensen” zouden zijn…

Zelfs volgens officiële statistieken sterft er elk uur één Russische vrouw als gevolg van geweld binnen het gezin. Elke dag sterven er gemiddeld zes kinderen als gevolg van dergelijk geweld. Het is niet moeilijk om te veronderstellen dat elke dood voorafgegaan wordt door slagen en verwondingen, maar daar worden geen statistieken van bijgehouden. In een situatie dat vrouwen psychologisch en economisch afhankelijk zijn van tirannen, zal beroep doen op de politie niets opleveren. De politie weigert doorgaans zelfs om een verklaring op te maken. Ze beweren doorgaans dat de slachtoffers hun problemen maar binnen hun eigen gezin moeten oplossen. Het decriminaliseren van geweld binnen het gezin ontneemt de slachtoffers de laatste mogelijkheden om agressors gerechtelijk te vervolgen.

Jammer genoeg volstaan in deze kwestie zelfs goede wetten niet. Om mensen te beschermen tegen geweld binnen het gezin is er nood aan een netwerk van vluchthuizen en crisiscentra op lokaal vlak. Iedereen die het slachtoffer is van geweld binnen het gezin weet dan dat er een opvang is met mensen die onmiddellijke hulp kunnen bieden. Crisiscentra moeten niet alleen professionele psychologische hulp en bescherming bieden, maar ook tijdelijke huisvesting, juridische bijstand, hulp bij het zoeken naar werk en opleidingen. Al te vaak moeten vrouwen de nachtmerrie van geweld  ondergaan omdat ze economisch afhankelijk zijn van hun partner of nergens terecht kunnen om individueel verder te gaan.

Het opzetten van dergelijke crisiscentra zou onmiddellijk moeten gebeuren. Hoe noodzakelijk deze ook zijn, het blijven noodmaatregelen die de symptomen aanpakken en niet de oorzaken. We moeten de problemen zelf bevechten en ingaan tegen seksisme in de kapitalistische samenleving. De loonkloof tussen mannen en vrouwen die dezelfde job uitoefenen bedraagt 30% in Rusland. Zelfs in de nieuwe IT-sector neemt die kloof snel toe. Mannelijke beroepen in de mijnbouw of als chauffeur leveren betere lonen op dan vrouwelijke beroepen zoals zorg of onderwijs. We moeten samen opkomen voor betere lonen en strijden voor gelijk loon voor gelijk werk.

Rechtse politici stellen dat huishoudelijk werk – het opvoeden van kinderen en de praktische taken binnen het gezin – aan de vrouw toekomen. Ze gebruiken dit als rechtvaardiging om te besparen op de sociale sector. We hebben nood aan gratis en toegankelijke kinderopvang, sociale cafetaria, gratis en degelijk onderwijs en gezondheidszorg.

Rechtse politici zorgen voor een groter verschil tussen mannen en vrouwen. Ze verwijzen naar oude reactionaire standpunten als zouden vrouwen door hun aard “passief” zijn en mannen “agressief.” Seksisme in het onderwijs is een bewust beleid geworden van de reactionaire bureaucratie.

Draai naar rechts

Poetin heeft bewust wat hij het “conservatieve traditionalisme” noemt omarmd. Daarmee heeft hij de laatste terughoudendheid van extreemrechts en ultraconservatieve religieuze krachten weggenomen. De nieuwe minister van onderwijs die vorige zomer werd aangesteld haalt regelmatig uit naar de Oktoberrevolutie van de Bolsjewieken, maar is wel fan van Stalin en van de Russische orthodoxe kerk. Ze stelt dat kinderen de scholen moeten schoonmaken. De overwinning van Donald Trump in de VS heeft Poetin nog meer naar rechts doen opschuiven. In december vroeg een parlementslid die bekend staat voor het schrijven van anti-LGBT wetten, Mizulina, aan Poetin om zijn steun aan de decriminalisering van geweld binnen het gezin uit te spreken. Poetin antwoordde dat hij tegenstander is van inmenging in wat binnen het gezin gebeurt. Enkel Poetin is in staat om een wet er zo snel door te jagen.

De strijd tegen de decriminalisering van geweld binnen het gezin moet het begin zijn van een bredere vrouwenbeweging. Met een programma voor radicale maatschappijverandering in het belang van de meerderheid van de bevolking, de werkende klasse, is een overwinning mogelijk.

Weg met seksisme, weg met het kapitalisme! Voor gelijkheid onder de seksen en een gelijke samenleving – voor een democratisch socialistische samenleving!