In november 2010 waren de verkiezingen die Hosni Mubarak organiseerde zo frauduleus dat zijn eigen partij maar liefst 81% van de zetels won. Acht weken later begon een massale beweging die zou leiden tot de omverwerping van Mubarak. In november 2011 was er harde repressie tegen betogende revolutionaire jongeren die ingingen tegen de aanhoudende heerschappij van de Hoge Raad van Gewapende Krachten. En nu, in november 2012, zijn er nieuwe betogingen en confrontaties met de ordediensten. Aanleiding was de aankondiging van president Morsi op 23 november.
Het recht op abortus redt levens. Dat blijkt eens te meer na het overlijden van een jonge vrouw van Indische afkomst in Ierland. Savita Halappanavar werd abortus geweigerd en kwam hierdoor om het leven. Het leidde tot een storm van protest in Ierland, maar ook daarbuiten. Op 21 november voerden Europarlementsleden actie en was er aan de Ierse ambassade in Brussel eveneens een actie. Tegelijk waren er acties in tal van steden, zelfs tot in India werd betoogd.
Wat de Koerdische hongerstakingen alvast duidelijk hebben gemaakt is dat er een probleem is met de rechten van de Koerdische bevolking in Turkije. Hongerstakingen zijn één ding, hongerstakingen tot de dood erop volgt zijn dramatische uitingen van mensen die niet meer geloven in een oplossing binnen hun staatsstructuur. Het is een ultiem wapen.
Het georkestreerde bloedbad waarbij op 16 augustus 34 stakende mijnwerkers in het Zuid-Afrikaanse Marikana werden omgebracht, zorgde voor een schok onder de volledige werkende bevolking van het land. Het doel van het bloedbad was om de winsten van de mijnbedrijven en de belangen van de investeerders veilig te stellen.
Afgelopen woensdag werd de grootste Europese actiedag die het Europees Vakverbond ooit organiseerde. Van een kwalitatief andere aard dan alle vorige. Dit is duidelijk de eerste aanzet naar een Europese algemene staking! Eindelijk krijgen we uitzicht op gezamenlijk verzet van de arbeidersbeweging tegen het offensief van het Europese establishment.
Kshama Sawant is actief bij Socialist Alternative en in de Occupybeweging. Ze was kandidaat voor het deelstaatparlement in Washington. In haar kiesdistrict in Seattle haalde ze een indrukwekkende 28% van de stemmen tegenover de zetelende parlementsvoorzitter Frank Chopp (Democraten). Wellicht zal het stemmenaantal oplopen tot meer dan 20.000 (nog niet alle stemmen zijn geteld), het beste resultaat voor een socialistische kandidaat in Washington sinds decennia. Sawant kreeg het met een juridische procedure gedaan om op de kiesbrief te verschijnen als kandidaat van Socialist Alternative.
Tientallen miljoenen Amerikanen haalden opgelucht adem toen ze vernamen dat Mitt Romney en Paul Ryan het niet haalden voor het Witte Huis. Vakbondsleden, vrouwen, Afro-Amerikanen, Latino’s en holebi’s zagen de Republikeinse agenda terecht als een bedreiging. De rechterzijde probeerde de verkiezingen binnen te halen door kiezers te intimideren, door valse populistische standpunten over de economie, door meer dan een miljard dollar in de campagne te steken. Alles was erop gericht om de armen, jongeren en kleurlingen te misleiden.
Het rapport van het Amerikaanse Antidoping-agentschap USADA over de zevenvoudige Tour-winnaar Lance Armstrong en zijn team US Postal zorgde enkele jaren na de zaak-Fuentes voor alweer een zwarte dag voor het wielrennen en de hele sportwereld. In het dossier getuigen verschillende ex-ploeggenoten over systematisch dopinggebruik bij US Postal en andere ploegen. Een van de spilfiguren is dokter Ferrari die aan deze doping- en witwaspraktijken ruim 30 miljoen euro verdiende.
Op 13 en 14 oktober hielden de leden van Socialismo Revolucionario een nationale bijeenkomst in Barcelona. De bijeenkomst vond plaats te midden van een snel verdiepende economische crisis en een veranderende situatie. Belangrijke veranderingen zijn o.a. het naar voor komen van de nationale kwestie, vooral in Catalonië. Dit leidt tot een steeds explosievere confrontatie tussen de regionalistische rechtse regering van Convergentie en Unie (CiU), geleid door Artur Mas, en de centrale regering van de rechtse Volkspartij (PP). Hieronder publiceren we een tekst die werd bediscussieerd en goedgekeurd door de leden van Socialismo Revolucionario.