FNV: 24-uursstaking op 10 september

De hoop van veel mensen is gevestigd op een links kabinet, na alle bezuinigingen van rechts. Een combinatie van SP, PvdA misschien GroenLinks met steun vanuit de vakbeweging en Occupy zou de aanval op de gehate crisispolitiek van de andere partijen moeten inzetten. Het is begrijpelijk, na alle asociale en onrechtvaardige aanvallen op sociale werkplaatsen, bijstandsgerechtigden met kinderen in huis, gepensioneerden en VUT-ters, cultuur en onderwijs en nog veel meer, dat regeren ‘over links’ mensen hoop geeft en in de richting van de SP stuwt bij de verkiezingen.

Gerbrand Visser - Amsterdam

Helaas is deze hoop een illusie en teleurstelling ligt om de hoek. Laten we één ding voorop stellen: socialisten zijn niet principieel tegen compromissen als er voor de arbeidersklasse resultaten te boeken zijn. Het doel staat voorop, organisatie is een middel. Als samenwerking met andere partijen kan leiden tot stopzetten van de bezuinigingen, akkoord. Maar dat is niet aan de orde. De bezuinigingen van het kabinet Wilders-Rutte (18 miljard) zijn niet allemaal doorgegaan gelukkig, maar daarna kwamen de bezuinigingen van de Kunduz-coalitie (12,5 miljard), vervolgens bleek er nog eens 25 miljard te moeten worden bezuinigd. Dit maakt in totaal 65 miljard. Na een ineenstorting van de Euro, de banken, Zuid-Europese landen of kapitalistische instellingen en landen die nog niet in beeld zijn, zou dat bedrag gemakkelijk kunnen oplopen. 

De sterkste bezuinigingsmaatregel mogelijk, wordt trouwens niet genomen: er lekken elk jaar miljarden weg bij de belastingdienst door een gebrek aan controle. Het gaat dan om zeker 30 miljard Euro. En dan praten we nog niet over de belastingen die Nederland als tweede belastingparadijs in de wereld niet eens heft. Een combinatie van goed belasting innen en heffen op bedrijven die het geld hebben, zouden het hele financiële overheidstekort in één klap wegvagen! U snapt zelf ook wel waarom u zo weinig over deze aanpak hoort…

U betaalt niet alleen als burger de rekening van de overheid… Als huurder bij een bijna failliete woningbouwvereniging (al het geld voor onderhoud zit in derivaten) betaalt u ook, als houder van pensioenrechten (een ijsklomp smelt langzamer), als jongere betaal je een vermogen voor een woning enz.

De hoop om onder het kapitalisme onder enorme bezuinigingen weg te komen is gelijk te stellen aan hoop dat Nederland alsnog het EK wint. Met de publicatie over ‘verdere noodzakelijke’ en ‘onontkoombare’ bezuinigingen maakt de klasse van kapitalisten één ding duidelijk: als de SP, of de PvdA of welke partij dan ook aan de macht komt, moeten zij  miljardenbezuinigingen doorvoeren. Een duidelijke overwinning voor de SP zou een stap vooruit zijn voor de Nederlandse arbeidersbeweging als het betekent dat er geen bezuinigingen komen. Maar als Emile Roemer als premier of minister de grootste bezuinigingsopdracht uit de geschiedenis in de binnenzak gefrommeld krijgt, heeft het weinig zin.

Het kapitalisme is volstrekt eerlijk over wat het de samenleving te bieden heeft. Tientallen jaren van bezuinigingen (het CPB denkt al over 2050 en verder…), achteruitgang in inkomen voor de werkende mensen (deze is al sinds 2000 aan de gang!), onderwijs waar zelf betalen de norm wordt en een gezondheidszorg waarin in het geval van dure behandeling naar de portemonnee van de patiënt gekeken wordt. De hele welvaartsstaat gaat eraan als dat voor het kapitalisme nodig is. 

In Nederland is het verzet tegen de crisispolitiek minder ontwikkeld dan in andere landen. Zuid-Europa loopt vanzelfsprekend voorop in dat verzet omdat de arbeiders daar het hardst getroffen worden. Maar ook in Engeland en België waren er algemene stakingen. In Nederland is er een voortdurende lobby van TV-zenders en kranten voor bezuinigingen en ‘hervormingen’ die tot in het absurde wordt doorgedreven (ontslag is goed voor U!), maar die is er in andere landen ook. 

Het uiteenvallen van de vakbeweging en de illusies die de SP verspreidt over regeringsdeelname maken het verbreden van het verzet moeilijk. Het verzet is er wel, bij de “Schreeuw om cultuur” kwamen 200.000 mensen de straat op, op de studentendemonstratie waren 15.000 mensen, werknemers bij het openbaar vervoer in de grote steden staakten, er was een demonstratie van 15.000 mensen van de AbvaKabo tegen de afbraak van de sociale werkvoorziening, de leraren hadden hun massale manifestatie in de Bijlmer Arena en de schoonmakers wonnen hun staking, kregen ook veel steun,  maar het ontbreekt aan een gezamenlijk programma, eenheid en perspectief.

De weg vooruit is een algemene staking van de vakbeweging tegen de bezuinigingen op 10 september 2012, als waarschuwing aan de politiek dat we de bezuinigingen niet pikken. Dat is het meest krachtige signaal dat de vakbeweging nu kan laten horen. Bondgenoten en AbvaKabo moeten het voortouw nemen bij deze actie. Actieve sectoren, zoals Spoor en schoonmaak kunnen bij de mobilisatie voorop lopen. 

Als vervolg is een herfstoffensief tegen de bezuinigingen een nieuw kabinet noodzakelijk, ook als Roemer er in zit. Bezuinigingen over de rug van de arbeiders om het kapitalisme te redden of vooruit te helpen zijn onaanvaardbaar en verzet tegen alle bezuinigingen op de welvaartstaat is nodig. Het buitenland geeft het voorbeeld! Nee tegen de bezuinigingen! Maak van hoop en woede actie!

Deel dit artikel